بازآفرینی بافت فرسوده محله ماسور خرم آباد با تأکید بر برنامه ریزی محله محور و پیاده محوری

هدف پژوهش حاضر بررسی فرآیند بازآفرینی بافت فرسوده محله ماسور شهر خرم آباد با تأکید بر برنامه ریزی
محله محور و رویکرد پیاده محوری در جهت ارتقای کیفیت زندگی شهروندان است. جامعه آماری شامل کلیه ساکنان
محله ماسور با جمعیتی حدود 22,833 نفر در سال 1404 و مساحت 222 هکتار می باشد. روش نمونه گیری به صورت
ترکیبی شامل تصادفی ساده، تصادفی خوشه ای و غیرتصادفی هدفمند انجام شد و در مجموع 37 پرسشنامه باز
برای جمع آوری داده ها تکمیل گردید. این پژوهش از نوع کاربردی –توسعه ای بوده و داده ها به روش ترکیبی )کیفی–
کمی( جمع آوری و تحلیل شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه، مدل SWOT ، تکنیک دلفی و تحلیلهای
آماری با استفاده از نرم افزار SPSS و مشاوره با خبرگان بود. نوآوری اصلی تحقیق، بهره گیری همزمان از رویکرد
محله محوری و پیاده محوری در فرآیند بازآفرینی بافت فرسوده است که در ادبیات پژوهش کمتر به صورت تلفیقی
بررسی شده است. نتایج نشان داد راهبردهای بازآفرینی در چهار دسته راهبردهای تهاجمی(SO (، بازنگری (WO (،
تنوع (ST (و تدافعی (WT (قابل تدوین اند و اجرای آنها میتواند به بهبود شاخصهای کالبدی، اجتماعی،
اقتصادی، زیست محیطی و مدیریتی محله کمک نماید. یافته ها حاکی از آن است که بازآفرینی محله ماسور با تأکید
بر پیاده محوری علاوه بر رفع مشکالت کالبدی و زیربنایی، منجر به ارتقای کیفیت زندگی و افزایش رضایتمندی
ساکنان خواهد شد.