بیماری ADHD یا پیش فعالی یک نوع بیماری ذهنی- روانی است که معمولا میزان بروز آن دربین کودکان و نوجوانان شایع تر است، به دلیل اینکه این بیماری بیشتر شامل فعالیت بیش از حد، نگرانی، استرس، عدم تمرکز وتوجه بویژه در هنگام یادگیری است. مطالعات محققان و دانشمندان طب فیزیک در طی سال ها نشان می دهد که استفاده از فرآیندهای مداخلاتی درمانی هدفمند و سودمند از جمله طب فیزیکی و ذهنی، رفتاردرمانی و گفتاردرمانی می تواند در تسهیل روند بهبودی این بیماران و جلوگیری از صدمات آن در بزرگسالی مفید واقع گردد. نتایج مطالعات مختلف نشان می دهد که رفتارهای مراقبین سلامت این کودکان می تواند تاثیر شگرفی در بهبودی وضعیت این بیماران داشته باشد، به علاوه این بیماران علاوه بر مشکل پیش فعالی می توانند در معرض سایر بیماری های نورولوژیک از جمله استرس، نگرانی، مشکلات خوردن، سایکوز، عملکرد بدبینی و سایر اختلالات مرتبط قرار گیرند، همچنین واکنش های دارویی هم با توجه به زمینه پزشکی شخصی این بیماران می تواند در آینده برای این افراد در زمینه تحصیلی، شغلی و سایر موارد ایجاد مشکل نماید.